A kto nie skacze ten z UJ, hop, hop, hop! JUWENALIA!Przesyłam Wam pozdrowienia z krakowskiego rynku. Tak się bawi, tak się bawi AGH ! Tu obejrzycie zdjęcia z całej trasy przemarszu >> Cała pokaźna grupa z mnóstwem transparentów przemierzyła Tumską, Grodzką, Stary Rynek, zatrzymał się dopiero przed biurem PiS zastawionym przez policyjne radiowozy. "Jć PiS" - krzyknęli uczestnicy marszu, a zaraz potem: "Kto nie skacze, ten za PiS-em". . Koszykówka: Anwil Włocławek 76-64 Le Mans Sarthe ( r.) Zapraszamy do subskrybowania, polubienia, oraz obserwowania PolishFans TV – największej telewizji kibicowskiej w Polsce: YouTube — Facebook — Twitter — Instagram — (Visited 25 times, 1 visits today) - Kto nie skacze ten z Torunia - śpiewali już w marcu na przedsezonowej prezentacji, „ostrząc sobie zęby” na to prestiżowe starcie. Dlaczego to właśnie pojedynki z Toruniem są dla częstochowian najbardziej prestiżowe? - Myślę, że wynika to z siły tradycji. Te mecze zawsze miały swój klimat, swój smaczek. Poza tym wielokrotnie decydowały o mistrzostwach Polski czy medalach - powiedział Marian Maślanka, były prezes częstochowskiego Włókniarza. Dla niego już na zawsze najbardziej szczególnym częstochowsko-toruńskim pojedynkiem zostanie finałowy rewanż w 2003 roku. Wówczas na trybunach zasiadło ponad 30 tysięcy widzów! - Może coś w tych okolicach. To były inne czasy. Nikt wtedy dokładnych wyliczeń nie prowadził. Poza tym nie było krzesełek, ludzie siedzieli na ławkach, mieli możliwość się ścieśnić - zauważył Maślanka. Top Sekret Włókniarz triumfował wówczas przy Olsztyńskiej 49:41, a trybuny, które wypełniły się szczelnie już dwie godziny przed meczem(!), eksplodowały po 14. biegu. Sebastian Ułamek i Andreas Jonsson pokonali wówczas podwójnie Piotra Protasiewicza i Tomasza Bajerskiego zapewniając częstochowianom mistrzowską koronę. - Pamiętam też wiele innych niesamowitych spotkań. Chociażby naszą efektowną wygraną w Toruniu 59:31, której nie był w stanie znieść ówczesny właściciel toruńskiego zespołu - Roman Karkosik. Milioner jeszcze przed zakończeniem spotkania opuścił trybuny - zdradził były prezes Włókniarza. - Były też oczywiście porażki, a czasem nawet bardzo gorzkie wygrane, jak chociażby ta w 2013 roku w półfinale play off - dodał Maślanka. W tamtym meczu Włókniarz musiał wówczas wygrać 8-punktami, by awansować do finału. Po wykluczeniu Tomasza Golloba była na to wielka szansa, bo Michael Jepsen Jensen i Rune Holta w ostatnim wyścigu wieźli na 5:1 Darcy'ego Warda. - I gdy cały stadion już się cieszył nagle na 4. okrążeniu jadącemu na drugim miejscu Holcie przytrafił się defekt. Rozczarowanie było ogromne - przyznał Maślanka. W zeszłym roku między Częstochową, a Toruniem też „zaiskrzyło”, zwłaszcza na MotoArenie. Jacek Frątczak, menadżer przegrywającego wówczas Get Wellu postanowił się ratować sprawdzeniem gaźnika Leona Madsena. Efekt był odwrotny do zamierzonego, bo podrażnieni zawodnicy z Częstochowy zaczęli jechać jeszcze lepiej i wygrali. - Na własną zgubę obudził Lwa - wspominał potem kapitan częstochowian, Leon Madsen. Między Częstochową i Toruniem elektryzująco bywa nawet między sezonami, jak chociażby w listopadzie zeszłego roku, gdy działacze Get Well ukradli Częstochowie „króla”. Uwielbiany pod Jasną Górą Norweg z polskim paszportem wybrał intratniejszą finansowo ofertę z Grodu Kopernika. W przeciwnym kierunku zmuszony był zaś udać się Adrian Miedziński, któremu w ten sposób podziękowano w Toruniu za szesnaście sezonów ofiarnej i skutecznej jazdy. Polak pod Jasną Górą zaaklimatyzował się błyskawicznie, w przeciwieństwie do Holty, który jest jednym z żużlowców najbardziej podgrzewających atmosferę w zespole z Torunia. Podczas ostatniego meczu z Lesznem nazwał kolegę z pary Daniela Kaczmarka „pier...nym” idiotą", za co ukarany został karą finansową, ale... w zawieszeniu. Kibice z Torunia w tej sytuacji stanęli raczej po stronie młodego Polaka, a jak częstochowscy kibice przywitają byłego „króla Ryszard o Lwim sercu"? - Wymiana Holta-Miedziński wypadła na razie z korzyścią dla obu klubów. Holta ma wiele zasług dla częstochowskiego żużla i chociaż rozstanie nastąpiło bardzo niespodziewanie, to mam nadzieję, że nie zostanie źle przyjęty pod Jasną Górą. Wierzę w rozsądek częstochowskich kibiców. To pewnie nie będzie gorące przyjęcie, Może być nawet chłodne, ale nie powinno być chamskie - powiedział były prezes częstochowskiego klubu. A co skłócona i spisująca się znacznie poniżej przedsezonowych oczekiwań ekipa z Torunia ma szansę osiągnąć przy ul. Olsztyńskiej? - To na pewno nie będzie dla Włókniarza łatwy pojedynek. Wręcz przeciwnie. Będzie ciekawy i zacięty mecz. Toruński zespół nie ma na razie wyników na miarę oczekiwań, ale widać wyraźnie, że zawodnicy mocno nad sobą pracują. Już do świetnej formy wrócił Jason Doyle, a wkrótce mogą dołączyć kolejni. Spodziewam się wygranej forBet Włókniarza, różnicą 8-10 punktów, ale po bardzo ciężkim pojedynku - zakończył Maślanka. Kiedy Grigorij Łaguta przed sezonem przychodził do Torunia, wielu miejscowych fanów otwarcie wyrażało dezaprobatę dla tego transferu. Wiele osób przypominało, że Łaguta, gdy był zawodnikiem Włókniarza po meczu podskakiwał razem z częstochowskimi fanami wykrzykując „Kto nie skacze, ten z Torunia”. Działacze KS liczyli jednak, że jeśli Rosjanin zdoła godnie zastąpić Emila Sajfutdinowa, to zaskarbi sobie z czasem serca toruńskich kibiców. Zwłaszcza, że Grigorij słynie z bardzo widowiskowego stylu jazdy. Sezon 2015 okazał się jednak słaby w wykonaniu Rosjanina. Jeśli chodzi o jego występy ligowe, to pierwszy wyścig w barwach Aniołów można niejako uznać za zapowiedź tego, co prezentował przez znaczną część sezonu. Łaguta został wykluczony za utrudnianie startu i – jak się później okazało – nie była to ostatnia tego typu wpadka. Często przy nazwisku Rosjanina w programie zawodów trzeba było zapisywać wykluczenie, czasem z powodu utrudniania startu, innym razem za dotknięcie taśmy, a zdarzało się również za spowodowanie upadku rywala. Jego roztargnienie i niefrasobliwość często podnosiły ciśnienie zarówno kibicom, jak i działaczom klubu z Torunia. Rosjaninowi zdarzały się udane mecze, ale takie, w których pojechał w stu procentach zgodnie z oczekiwaniami, można policzyć na palcach jednej ręki. Zdarzało mu się przeprowadzać na torze akcje zapierające dech w piersiach, ale zdecydowanie rzadziej niż do tego przyzwyczaił w poprzednich latach, gdy reprezentował barwy Włókniarza Częstochowa. Nic dziwnego, że kibice w Toruniu nie pokochali Rosjanina. Wpływ na to miały jednak też inne kwestie, pozasportowe. Fanów strasznie denerwowało, kiedy widzieli, że po wykluczeniach, zerach, przegranych biegach Rosjanin śmieje się do kamery tak, jakby zdobywał same trójki. Pod koniec sezonu zdarzało się, że kiedy przed meczem na telebimie kibice zgromadzeni na Motoarenie widzieli udzielającego wywiadu Rosjanina, z trybun można było słyszeć „Mecz się jeszcze nie zaczął, ale Grisza już zadowolony”. Zirytowani fani komentowali, że będzie usatysfakcjonowany, nawet jak przyjedzie ostatni do mety. Wywiady z zawodnikiem stają się powoli słynne. Łaguta mówi wprawdzie po polsku, ale często można mieć problem ze zrozumieniem tego, co mówi lub co ma na myśli. Niejednokrotnie swoimi wypowiedziami potrafi rozbawić do łez. Kiedy po jednym z tegorocznych spotkań zadane mu zostało pytanie dotyczące mistrzostw Europy, sprawiał wrażenie, jakby nie do końca był świadomy, że w ogóle w tego typu rozgrywkach startuje. Czy w Rybniku Łaguta spełni pokładane w nim nadzieje? Jedno jest pewne. W przyszłym roku to Rybnik będzie miastem, z którego mieszkańcy Władywostoku i Daugavpils pozdrawiani będą najczęściej.

kto nie skacze ten z torunia